ایران آزاد

13 آبان

blacklife — Sun, 01 Nov 2009 16:21:24 GMT

بنام آفریننده ی غیرت

درود

می دانید که 3 روز دیگر 13 آبان و روز دانش آموز است. حکومت هم قرار است برنامه های گوناگونی را برای این روز ارائه کند که از جمله ی آن ها می توان اشتغال زایی برای شکنجه گران گرامی، ایجاد فضای مناسب برای تیر اندازی دوستان و میدان دادن به جوانان مشتاق بکش بکش، رزمایش نظامی و ... اشاره کرد و آقای "خ" هم در آخرین سخنرانی شان و پس از انتقاد شدید از ایشان در دانشگاه شریف و در جلوی دید بینندگان پخش زنده ی تلویزیونی(که البته پس از این ماجرا قطع شد) اعلام کردند که با هر گونه راهپیمایی به شدت برخورد خواهد شد و مرحمت نمودند و دست مامورین زحمتکش فشار و بسیج و ... را برای هر گونه اقدامی علیه مردم باز گذاشته اند.

جالبه که مردم ما برای مسئولین ما حکم آدم های یک بازی کامپیوتری را دارند و آقایان خونشان را برای شنیدن صدای مردم کثیف نمی کنند و مانند جومونگ فقط به اهداف والایشان یعنی حفظ حکومت فکر می کنند و در این راه حاضرند به کشور های دوست دار ما همچون آمریکا(!!!) باج مرحمت کنند و کمی با کشورهای بی چیزو برده ی دیگران شده همدردی کنند که این خود نشان از انسان دوستی آقایان دارد(البته اگر از چند رخداد کوچک پس از انتخابات بگذریم!!!). به هر حال امیدوارم این بار بیش از پیش به زحمت بیافتند و مردم مشت های گره کرده شان را به دهن آقایان دیکتاتور بکوبند.

دوست می دارم خاکت ای وطن

من یک چهارپا هستم!!!

blacklife — Sun, 18 Oct 2009 15:56:18 GMT

درود

شاید این روزها کم و بیش یک چیزهایی درباره ی این داستان برنج وارداتی به گوشتان خورده باشد. داستان از این قرار است که تازگی ها در برنج های هندی( که به دلایل نا معلوم به کشور وارد می شد) زهر کشنده ای به نام آرسنیک پیدا شده که حتی خود هندی ها هم سرانجام پس از این که دیدند روز به روز تعداد نهادهایی که سر و صدایشان به خاطر این داستان بلند شده بیشتر می شود خودشان را بیش از این برای پنهان کردن این مسئله زحمت ندادند و اعتراف کردند که برنج های ما سمی است! اما برخی مسئولین ایران که نسبت به هندی ها از پشتکار بیش تری برخوردار بودند در مصاحبه هایشان اعلام کردند که این مسئله شایعه است و آزمایش های ما هيچ گونه زهري را در 13 نمونه ي آزمايش شده نشان نمي دهد و بنابراین هشدار های این همه سازمان رنگارنگ یاوه بوده است!

راستی که این همه اعتماد به نفس دولت در ماست مالی این قضیه قابل تحسین است و البته این که دولت در رسیدن به هدف والای خود (ماست مالی) به مسائل بی اهمیتی همچون سلامتی مردم و این که مردم چهارپا نیستند اعتنایی نمی کند که این آدمی را به فرود آوردن سر تعظیم وا می دارد.

بنازم به ناز این مردمسالاری

+ سخن دیگر این که باز هم دولت محترم حدود هفده هجده روز دیگر برای سرکوب راهپیمایان سبز پوش به زحمت می افتد و بی گمان به همین خاطر چهره ی برخی آقایان در چند روز آینده خندان نخواهد بود و شاید هم اتوبوس ها بی دقت شوند و با علیرضاها تصادف کنند. به هر حال مقصود از بیان این مطلب این بود که اگر در راهپیمایی روز سیزده آبان لباس سبز به تن کردید هنگام عبور از خیابان و البته معابر کم رفت و آمد مراقب اتوبوس های لباس شخصی باشید!!!(و البته گلوله ها؛ ندا که یادتان نرفته؟!)

سلامت باشید

بدرود

شهادت امام صادق تسلیت باد.

blacklife — Wed, 14 Oct 2009 15:44:01 GMT

بزرگداشت خواجه ی شیراز

blacklife — Mon, 12 Oct 2009 15:54:18 GMT

ما هم خدایی داریم...

blacklife — Sun, 20 Sep 2009 18:18:18 GMT

بنام خداوند بیداران

درود

زود برگشتم اما این بار خشنود تر از پیش. امروز خدا را سدها بار سپاس گفتم که مرا یک ایرانی آفرید، به خودم می بالم که نام و نشان مردمی بر دوش می کشم که غیرت دارند، که شعور دارند و البته اینکه فریب نمی خورند. همان طور که پیش بینی شد امروز خیابان های تهران یک پارچه سبز شد. مرد و زن و پیر و جوان چنان قیامتی به پا کردند که هیچ توپ و هیچ تانک و هیچ بسیجی قادر به توقف آن ها نبود. اصلا بگذارید گزارشی کوتاه از رخدادهای آنجا برایتان بنویسم تا آن هایی که نرفته اند هم چون من به ایرانی بودن خود ببالند.(البته قرار بود این گزارش دیروز نوشته بشه که دولت محترم اینترنت را مسدود کرده بود!)

ساعت حدود 11 و نیم بود که به دریای جمعیت آزادی خواهان ایران رسیدیم. طبق معمول مردم بی دفاع سویی و سوی دیگر عده ای اندک که خود را ملت می نامند با امکانات کامل و با محافظان تا دندان مسلح که البته خیلی از آمدن مردم خوش و خرم نبودند و گاه گاهی هم در شعر هایشان این ناخشنودی و رنج احساس می شد. نمی دانستم باید گریه کنم یا بخندم از دست آقایی که با میکروفون روی بار وانتی ایستاده بود و شعار می داد: ((کیش، کیش، منافق!)) و یا آقایانی که با شنیدن خواسته های به حق مردم تاب نمی آوردند یک دفعه می دیدی یکنفر میان ده نفر لباس شخصی ناپدید می شد!!! یعنی شنیدن حرف مخالف این قدر دشوار است؟ آرام آرام با جمعیت پیش می رفتیم که دیدیم عده ای شتابان بر می گردند گلویم می سوخت، سینه ام درد گرفته بود، سرم را بلند کردم، از آسمان هیچ خبری نبود، دود و گاز اشک آور آنچنان هوا را پوشیده بود که فکر می کنم آن لحظه خورشید را خدا می دید و بس. پس از دو سه دقیقه دوباره جمعیت به راه افتاد. اما دیری نپایید که باز گروهی از مردم مضطرب به این سو و آن سو رفتند . جلو تر که رفتم صف های بزرگ نیرو های نظامی را دیدم که همچین لشگری را فقط در فیلم جومونگ دیده بودم. و البته موتور هایی که در جا گاز میدادند تا شاید صدای دلخراش موتور هایشان دلهره در مردم ایجاد کند. کوچه به کوچه، خیابان به خیابان افرادی ایستاده بدند که از چهره های مردم فیلم برداری می کردند تا در سه چهار ماه آینده دادگاه ها و کهریزک خالی نباشند. به هر حال به نظر من این راهپیمایی برای مردم پیروزی بود و پیروزی و برای زور گویان ترس بود و ترس.

بیدار باش ایرانی

قدس

blacklife — Fri, 18 Sep 2009 00:53:18 GMT

بنام یاور ستمدیدگان

امروز می خواهم با یک تیر دو نشان بزنم. یک اینکه شاید بدانید که همین آدینه(جمعه) قرار است که راهپیمایی هایی در سراسر جهان و در اعتراض به جنایات ددمنشانه ی صهیونیست ها برگزار بشود که امسال قراراست در ایران یک کم شیرین تر هم بشود. شاید منظور من را گرفته باشید ولی خب یک کم توضیح چیزی از کسی کم نمی کنه. امسال همراه اعتراض به آنوری ها، مردم سبز پوش ایران مشت هایشان را برای این وری ها هم گره می کنند و به زورگویی های آقایان نیز اعتراض می کنند. شاید این مطالب را از نوشته های افشانه شده و سبز روی دیوار ها در یافته باشید. این حقیر هم ضمن دعوت از حضور در این مراسم از شما عاجزانه می خواهم دست به آسمان بلند کنید و از خدا بخواهید همه را از زندانی شدن در کهریزک و... دور بدارد چرا که آن هایی که آن جا بودند خیلی از اوضاع آن جا خشنود نبودند (البته آن هایی که زنده برگشتند!).

+یک خبر دیگه اینکه علیرضا بهشتی پسر شهید بهشتی را به دلایل نا معلوم دستگیر کرده اند و نکته جالب تر اینکه یکی از روزنامه های وابسته به دولت از سید حسن خمینی به خاطر دیدار با وی انتقاد کردند. چه می دانم شاید این کار هم پیروی از آمریکا و اسرائیل است!

+یک چیز دیگر هم بگویمم و بروم و آن اینکه به احتمال 99 در صد در آینده ی نزدیک بخشی هم در این وبلاگ به ورزش اختصاص خواهد یافت!

بدرود

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را...

blacklife — Wed, 09 Sep 2009 08:15:39 GMT

بنام خداوند جان و خرد

پس از ابراز اندوه در سوگ از دست دادن بزرگ مرد عالم، حضرت علی (ع) رخصت دهید تا کمی از اوضاع کنونی گلایه کنم.

گلایه ی نخست اینکه چرا برخی مسئولین کشور هنوز در رسانه ها به خاطر این انتخابات به خود می بالند و به قول خودشان انتخابات را نقطه ی عطف کشور می دانند ولی هنگامی که راهپیمایی هایی همچون راهپیمایی بهشت زهرا برگزار مجری تلویزیون با پوزخند می گویدکه با وجود گذشت 50 روز هنوز مردم همچنان مردم راهپیمایی می کنند و انگار خون آقایان رنگین تر از مردم است.

گلایه ی دوم از جریان اهریمنی است که با هدف حذف مخالفان از صحنه ی مدیریت در کشور در حال شکل گرفتن است برای نمونه سقوط یک مسئول آموزش پرورشی و مدیر یک مدرسه ی کوچک شدن.

و گلایه ی پایانی ام از این است که چرا باید یک مراسم بزرگ معنوی همچون مراسم شب قدر مرقد امام که با حضور آقای خاتمی و ناطق نوری بود به دلیل مسائل سیاسی تعلیق می شود.

به هر حال گناهش با خودشان، ارزش امام علی بیش از حفظ حکومت است.

خدانگهدار

اعتراف کثیف

blacklife — Wed, 26 Aug 2009 19:49:18 GMT

بنام آفریننده ی مروت

امروز پس از مدت ها دوری از قلم به دلیل مسائل شخصی باز گشتم با هزار دغدغه، با هزار نگرانی و با هزار امید ناامید شده. آلبته ببخشید دوست ندارم بذز نا امیدی رو زمین احساستان بپاشم. نمی دانم از کجا بگم! از جوان هایی با هزار امید و آرزو که به خاطر گرفتن حقشان کشته شدند یا آن هایی که زیر شکنجه به آغوش پروردگارشان رفتند. یا نه بگذارید بروم سر وقت یک مطلب بروز تر:

((اعترافات)) ، نمی دانم این روز ها پای گیرنده هایتان نشسته اید یا نه ولی به هر حال یک جوری این داستان ها رو پیگیری کردید البته پیش خودتان گفته اید که چطور می توان به اعترافات کسی پس از زندان (و البته شکنجه) اعتماد کرد؟ و البته چطور می شود که در عرض چند ماه گروهی بزرگ از مردم پشیمان شده و 180درجه از گفته های پیشین خود رو برمیگردانند؟؟؟ یا کدام دموکراسی می تواند خبرنگاری را به جرم کسب خبر و پیر مردی را به جرم سپر خواسته هایش شدن به دادگاه بکشانند؟؟؟و اجازه می دهد تا نام افراد بی دفاع بدون حضور ایشان برده شود؟ به هر حال باور این به اصطلاح اعترافات باشد با خودتان.

سخن با گفته ای از مولا می پایانم که می فرمود سخن زندانی تا پیش از زندان ارزش دارد و پس از هیچ ارزشی ندارد.

ای خدا یه کاری کن اینا همش تو خواب باشه!!!

blacklife — Tue, 30 Jun 2009 13:49:18 GMT

بنام خداوندی که بر همه چیز آگاه است

باز آمدم. با اندوه، دلهره و نگرانی از آینده ی سرزمینی که می خواست جانی تازه بگیرد. البته شاید هم باید شرمنده باشم، از اینکه بتان وعده ی سر خرمن دادم. شاید بیش از اندازه امیدوار بودم، شاید پیش بینی چنین دیکتاتوری آشکاری را نکرده بودم. کشوری که سرانش ادعای دموکراسی و مردم سالاری می کردند امروز شاهد کشته شدن سدها نفر از اعضای خانواده اش است. مردمی که به امید سرفرازی ایران مردی نیرومند و البته با حکومتی دیکتاتوری(البته نه به این اندازه) را از تخت به زیر کشیدند؛ امروز در خیابان ها وانت وانت کشته می دهند و سپس به نام اغتشاش گر در رسانه ی کشور خودشان محکوم می شوند. رسانه ها تصاویری پخش می کنند از وسایلی که به ظاهر مردم به آتش کشیده اند که البته مردم به خوبی می دانند که این اقدام دیکتاتورهایی همچون (م.ا) و هم دستانش است که قصد بد نام کردن مردم و مخالفانشان را دارند.البته جای شگفتی ندارد، کسانی که رسانه و گروه های نظامی و همه چیز را در اختیار دارند چرا نتوانند خود را به مردم تحمیل کنند و همیشه ادعای دموکراسی کنند در حالی که مردم به خوبی از سرشت آن ها آگاهند. این ها همان هایی هستند که مردم را به سختی در راهپیمایی پارک ملت سرکوب کردند، همان هایی که تانک جلوی آموزگار های معترض گذاشتند، همان هایی که در حرم ورجاوند امام رضا(ع) به شدت مردمی را که فقط تحصن کرده بودند را سرکوب و صد ها نفر را بازداشت کردند که هنوز سرانجام آنان روشن نیست، آن ها همان هایی هستند که امروز به بچه ی دو ساله هم رحم نکردند و البته همان هایی که همه ی عالم و آدم را محکوم به دیکتاتوری می کنند اما خود از آن ها پلید ترند.

امروز مردم ایران بار دیگر و پس از گذشت 30 سال دوباره خودنمایی می کنند و پرچم را از بد کنشان و اهریمن سرشتان پس می گیرند.

به امید آزادی ایران زمین

بی راهه

blacklife — Wed, 10 Jun 2009 08:26:18 GMT

بنام خدا

درود

باز هم برويم سر وقت انتخابات. اگر يادتان باشد درباره ي راي دادن يا ندادن با هم گفتگو كرديم و گمان كنم به اندازه ي كافي قانعتان كرده باشم! ولي يك چيز عجيب و ناشايست ديگه كه باعث شد باز در اين باره بنويسم صحبت هاي تازه ي يك آقايي بود كه به ظاهر حرف مردم را مي زد ولي در درون داراي سرشتي ناپاك و پليد بود. آقايي كه نه به پير و نه به ناموس ديگران ارج مي نهد. آقايي كه با آماري كم و بيش شده مي كوشد گناهان خويش را پشت گناهان كوچكتر ديگران بپوشاند، آقايي كه براي عوام فريبي دست به دامان هر ارزشي مي شود، چه ايران و چه اسلام، كسي كه مدرك تقلبي خود و همراهانش(آ.ك) را با اتهام به مدارك راستين ديگران كه البته شخصيتي بس بزرگتر از ايشان دارند(ز.ر و...) پنهان مي كند.(بگذريم از داستان مدرك دار شدن خود ايشان)، و همراهانشان، كساني كه پرچمي ارجمند و با پيشينه ي چندين هزار ساله ي ايران را نماد گروه كوچك و حقير خويش ساخته اند تا ارج و قداست پرچم سه رنگ ايران را به بازي بگيرند. من از كسي پشتيباني نمي كنم ولي اميدوارم مردم فريب چنين بد سگالاني را كه هدفي جز رسيدن به قدرت ندارند را نخورند.‌ (كه البته اقدام ايشان براي سركوب مخالفين(از جمله چهار طرف دار آقاي فلاني و تظاهرات پارك ملت و... و...و...) روشنگر اين موضوع است.)

هوشيار باش و سرفراز ،ايراني!