ایران آزاد

محرم

blacklife — Sat, 26 Dec 2009 17:01:58 GMT

بنام خداوند جان و خرد

درود

بار ديگر محرمي ديگر و سوگ و عزايي ديگر براي سالار شهيدان امام حسين(ع)، البه اين بار در ايران كمي متفاوت تر، براي ستم پيشگان و زورگويان دلهره و براي مردم غيور ايران اميدي ديگر به آزادي.

شايد آقايان فكر مي كردند با تزريق بسيجي ها به خيابان ها مي توان پرونده ي راهپيمايي هاي پس از انتخابات را براي هميشه يا دست كم براي محرم بست اما يك رويداد يا شايد اشتباه باعث شد تا سيل مردم سردرگم ايران جاني تازه بگيرند و از خواسته هاي خويش پا پس نكشند. شايد برخي گمان كنند آيت ا... منتظري(ره) به دست رژيم كشته شده باشد اما به نظر من بايد چنين گماني را با توجه به حساسيت محرم و البته حال و روز تا حدودي آرام شده ي كشور پوچ دانست. چرا كه كشتن يكي از بزرگ ترين و محبوب ترين چهره هاي مخالف آن هم در چنين وضعيتي و البته چنين روزي( كه هفت روز پس از آن مصادف با عاشورا است) ديوانگي است. و شايد اين رخداد پاسخ خداوند حكيم به آن هايي بود كه به ياد نداشتند كه خدايي آن بالاست و همان طور كه در قرآن آمده خداوند بزرگترين مكر كنندگان است. به هر حال فردا مردم ايران در روز عاشوراي حسيني در ميدان امام حسين(ع) گرد هم آمده و تا ميدان آزادي براي آقاي شهيدان سوگواري و مراسم هفتم خاطره انگيزي براي مرجع تقليد و مبارز به ياد ماندني ايت ا... منتظري برپا مي كنند.

بدرود

(( يعلم ما بين ايديهم و ما خلفهم ))

blacklife — Fri, 18 Dec 2009 07:09:30 GMT

بنام يزدان پاك

درود

شايد اين روزها ماجراي اين پاره كردن عكس آيت ا.. خمينــي را از رسانه هاي وطني شنيده باشيد و البته اميدارم كه شما هم به مانند خيلي از مردم اين پرسش در درونتان پيش آمده باشد كه چرا بايد سخنان رسانه هايي با اين پيشينه ي سياه در دروغ افكني و پنهان كاري را در اين مورد خاص پذيرفت؟ چگونه مي توان فرضيه ي اين كه خود رژيم براي ملتهب كردن اوضاع و با تزريق بسيجي به خيابان ها مي خواهد سيل عظيم مردم ناراضي را، در اين ماه خطرناك براي حكومت كه آزاده خواهي و ظلم ستيزي ملت به نهايت خود مي رسد( محرم)، سر جاي خود بنشاند رد كرد؟ واين كه چطور مي شود كه اهالي صدا و سيما كه در فساد اخلاقي شهره ي عالمند(بدون در نظر گرفتن استثناها) به يكباره پرچم حمايت از به قول خودشان مقدسات(!) مي افرازند و سنگ خمينـي به سينه مي زنند؟ حال آن كه خود وي در وصيت نامه اش توهيـن به وي را امري غير قايل سرزنش توصيف كرده و هيچ منعي را در اين كار نمي ديده است!

اصلا گيريم كه آقايان در اين باره راست بگويند و همه ي مســئولان و رســانه ها فرشته باشند، در اين صورت چرا بايد اشتباه هاي كوچك افراد به همه ي مردم ومخالفان نسبت داده شود و مگر همين ها نبودند كه مي گفتند نبايد ويران گري هاي اعراب مسلمان را در ايران را به اسلام نسبت داد؟

اي كاش مسئولان ما به جاي تو صيه ي جمهوري اسلامي به ديگران خود به اين دو واژه توجه داشتند چرا كه نه جمهوريت ديكتاتوري را مي پذيرد و نه اسلاميت دروغ و فريب را! اي كاش انسان ها فراموش نمي كردند كه خدايي هم در آن بالا هست كه همه چيز را مي بيند.

امید

blacklife — Fri, 04 Dec 2009 05:57:06 GMT

بنام خداوند جان و خرد

شرمنده به دليل غيبت يك ماهه ام. راستش اين بار علاوه بر اينترنت دسترسي ام به رايانه هم قطع شده بود و نمي توانستم مطلب بنويسم. ا برويم سراغ اصل مطلب؛ مي دانيد كه دوشنبه ي هفته ي پيش رو روز بزرگي براي ايرانيان خواهد بود چرا كه پس از خاموشي يك ماهه ي ملت، فردا بار ديگر خيابان ها صحنه ي تلألؤ انسانيت و مردانگي ايرانيان است و البته خشم و نگراني بدسگالان و بدخواهان ايران كه تماشاي سيل عظيم جمعيت آزادانديشان ايراني لرزه بر پيكر كثيف و لجن آلود آن ها مي افكند. شايد خيلي از شما تا به كنون يافته باشيد كه اين همه تهديد و البته نگراني براي اين است كه عظمت اين راهپيمايي هاي بزرگ در ماه محرم دو چندان مي شود و شايد آن جا باشد كه آن ها هم بايد مانند كساني كه امروز خودشان در كاخ هاي وي ميهماني مي گيرند و هزار بهره از آن مي گيرند، كوله بار خود بسته راهي دوزخ شوند و آن جاست كه ملت ايران بايد بار ديگر و البته اين بار بدور از احساسات و فريب كسان براي آينده سرزمين مردان،ايران، خود تصميم بگيرند و بار ديگر چنان عظمتي به آن ببخشند كه پس از سال هاي سال خواري نام ايران بر جهان سايه افكند و بيگانگان و بد خواهان اين سرزمين در برابر قدرت ايران سر تسليم فرود بياورند.

باشد كه اين ها فقط يك آرزو نباشد...

بدرود

13 آبان

blacklife — Sun, 01 Nov 2009 16:21:24 GMT

بنام آفریننده ی غیرت

درود

می دانید که 3 روز دیگر 13 آبان و روز دانش آموز است. حکومت هم قرار است برنامه های گوناگونی را برای این روز ارائه کند که از جمله ی آن ها می توان اشتغال زایی برای شکنجه گران گرامی، ایجاد فضای مناسب برای تیر اندازی دوستان و میدان دادن به جوانان مشتاق بکش بکش، رزمایش نظامی و ... اشاره کرد و آقای "خ" هم در آخرین سخنرانی شان و پس از انتقاد شدید از ایشان در دانشگاه شریف و در جلوی دید بینندگان پخش زنده ی تلویزیونی(که البته پس از این ماجرا قطع شد) اعلام کردند که با هر گونه راهپیمایی به شدت برخورد خواهد شد و مرحمت نمودند و دست مامورین زحمتکش فشار و بسیج و ... را برای هر گونه اقدامی علیه مردم باز گذاشته اند.

جالبه که مردم ما برای مسئولین ما حکم آدم های یک بازی کامپیوتری را دارند و آقایان خونشان را برای شنیدن صدای مردم کثیف نمی کنند و مانند جومونگ فقط به اهداف والایشان یعنی حفظ حکومت فکر می کنند و در این راه حاضرند به کشور های دوست دار ما همچون آمریکا(!!!) باج مرحمت کنند و کمی با کشورهای بی چیزو برده ی دیگران شده همدردی کنند که این خود نشان از انسان دوستی آقایان دارد(البته اگر از چند رخداد کوچک پس از انتخابات بگذریم!!!). به هر حال امیدوارم این بار بیش از پیش به زحمت بیافتند و مردم مشت های گره کرده شان را به دهن آقایان دیکتاتور بکوبند.

دوست می دارم خاکت ای وطن

من یک چهارپا هستم!!!

blacklife — Sun, 18 Oct 2009 15:56:18 GMT

درود

شاید این روزها کم و بیش یک چیزهایی درباره ی این داستان برنج وارداتی به گوشتان خورده باشد. داستان از این قرار است که تازگی ها در برنج های هندی( که به دلایل نا معلوم به کشور وارد می شد) زهر کشنده ای به نام آرسنیک پیدا شده که حتی خود هندی ها هم سرانجام پس از این که دیدند روز به روز تعداد نهادهایی که سر و صدایشان به خاطر این داستان بلند شده بیشتر می شود خودشان را بیش از این برای پنهان کردن این مسئله زحمت ندادند و اعتراف کردند که برنج های ما سمی است! اما برخی مسئولین ایران که نسبت به هندی ها از پشتکار بیش تری برخوردار بودند در مصاحبه هایشان اعلام کردند که این مسئله شایعه است و آزمایش های ما هيچ گونه زهري را در 13 نمونه ي آزمايش شده نشان نمي دهد و بنابراین هشدار های این همه سازمان رنگارنگ یاوه بوده است!

راستی که این همه اعتماد به نفس دولت در ماست مالی این قضیه قابل تحسین است و البته این که دولت در رسیدن به هدف والای خود (ماست مالی) به مسائل بی اهمیتی همچون سلامتی مردم و این که مردم چهارپا نیستند اعتنایی نمی کند که این آدمی را به فرود آوردن سر تعظیم وا می دارد.

بنازم به ناز این مردمسالاری

+ سخن دیگر این که باز هم دولت محترم حدود هفده هجده روز دیگر برای سرکوب راهپیمایان سبز پوش به زحمت می افتد و بی گمان به همین خاطر چهره ی برخی آقایان در چند روز آینده خندان نخواهد بود و شاید هم اتوبوس ها بی دقت شوند و با علیرضاها تصادف کنند. به هر حال مقصود از بیان این مطلب این بود که اگر در راهپیمایی روز سیزده آبان لباس سبز به تن کردید هنگام عبور از خیابان و البته معابر کم رفت و آمد مراقب اتوبوس های لباس شخصی باشید!!!(و البته گلوله ها؛ ندا که یادتان نرفته؟!)

سلامت باشید

بدرود

شهادت امام صادق تسلیت باد.

blacklife — Wed, 14 Oct 2009 15:44:01 GMT

بزرگداشت خواجه ی شیراز

blacklife — Mon, 12 Oct 2009 15:54:18 GMT

ما هم خدایی داریم...

blacklife — Sun, 20 Sep 2009 18:18:18 GMT

بنام خداوند بیداران

درود

زود برگشتم اما این بار خشنود تر از پیش. امروز خدا را سدها بار سپاس گفتم که مرا یک ایرانی آفرید، به خودم می بالم که نام و نشان مردمی بر دوش می کشم که غیرت دارند، که شعور دارند و البته اینکه فریب نمی خورند. همان طور که پیش بینی شد امروز خیابان های تهران یک پارچه سبز شد. مرد و زن و پیر و جوان چنان قیامتی به پا کردند که هیچ توپ و هیچ تانک و هیچ بسیجی قادر به توقف آن ها نبود. اصلا بگذارید گزارشی کوتاه از رخدادهای آنجا برایتان بنویسم تا آن هایی که نرفته اند هم چون من به ایرانی بودن خود ببالند.(البته قرار بود این گزارش دیروز نوشته بشه که دولت محترم اینترنت را مسدود کرده بود!)

ساعت حدود 11 و نیم بود که به دریای جمعیت آزادی خواهان ایران رسیدیم. طبق معمول مردم بی دفاع سویی و سوی دیگر عده ای اندک که خود را ملت می نامند با امکانات کامل و با محافظان تا دندان مسلح که البته خیلی از آمدن مردم خوش و خرم نبودند و گاه گاهی هم در شعر هایشان این ناخشنودی و رنج احساس می شد. نمی دانستم باید گریه کنم یا بخندم از دست آقایی که با میکروفون روی بار وانتی ایستاده بود و شعار می داد: ((کیش، کیش، منافق!)) و یا آقایانی که با شنیدن خواسته های به حق مردم تاب نمی آوردند یک دفعه می دیدی یکنفر میان ده نفر لباس شخصی ناپدید می شد!!! یعنی شنیدن حرف مخالف این قدر دشوار است؟ آرام آرام با جمعیت پیش می رفتیم که دیدیم عده ای شتابان بر می گردند گلویم می سوخت، سینه ام درد گرفته بود، سرم را بلند کردم، از آسمان هیچ خبری نبود، دود و گاز اشک آور آنچنان هوا را پوشیده بود که فکر می کنم آن لحظه خورشید را خدا می دید و بس. پس از دو سه دقیقه دوباره جمعیت به راه افتاد. اما دیری نپایید که باز گروهی از مردم مضطرب به این سو و آن سو رفتند . جلو تر که رفتم صف های بزرگ نیرو های نظامی را دیدم که همچین لشگری را فقط در فیلم جومونگ دیده بودم. و البته موتور هایی که در جا گاز میدادند تا شاید صدای دلخراش موتور هایشان دلهره در مردم ایجاد کند. کوچه به کوچه، خیابان به خیابان افرادی ایستاده بدند که از چهره های مردم فیلم برداری می کردند تا در سه چهار ماه آینده دادگاه ها و کهریزک خالی نباشند. به هر حال به نظر من این راهپیمایی برای مردم پیروزی بود و پیروزی و برای زور گویان ترس بود و ترس.

بیدار باش ایرانی

قدس

blacklife — Fri, 18 Sep 2009 00:53:18 GMT

بنام یاور ستمدیدگان

امروز می خواهم با یک تیر دو نشان بزنم. یک اینکه شاید بدانید که همین آدینه(جمعه) قرار است که راهپیمایی هایی در سراسر جهان و در اعتراض به جنایات ددمنشانه ی صهیونیست ها برگزار بشود که امسال قراراست در ایران یک کم شیرین تر هم بشود. شاید منظور من را گرفته باشید ولی خب یک کم توضیح چیزی از کسی کم نمی کنه. امسال همراه اعتراض به آنوری ها، مردم سبز پوش ایران مشت هایشان را برای این وری ها هم گره می کنند و به زورگویی های آقایان نیز اعتراض می کنند. شاید این مطالب را از نوشته های افشانه شده و سبز روی دیوار ها در یافته باشید. این حقیر هم ضمن دعوت از حضور در این مراسم از شما عاجزانه می خواهم دست به آسمان بلند کنید و از خدا بخواهید همه را از زندانی شدن در کهریزک و... دور بدارد چرا که آن هایی که آن جا بودند خیلی از اوضاع آن جا خشنود نبودند (البته آن هایی که زنده برگشتند!).

+یک خبر دیگه اینکه علیرضا بهشتی پسر شهید بهشتی را به دلایل نا معلوم دستگیر کرده اند و نکته جالب تر اینکه یکی از روزنامه های وابسته به دولت از سید حسن خمینی به خاطر دیدار با وی انتقاد کردند. چه می دانم شاید این کار هم پیروی از آمریکا و اسرائیل است!

+یک چیز دیگر هم بگویمم و بروم و آن اینکه به احتمال 99 در صد در آینده ی نزدیک بخشی هم در این وبلاگ به ورزش اختصاص خواهد یافت!

بدرود

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را...

blacklife — Wed, 09 Sep 2009 08:15:39 GMT

بنام خداوند جان و خرد

پس از ابراز اندوه در سوگ از دست دادن بزرگ مرد عالم، حضرت علی (ع) رخصت دهید تا کمی از اوضاع کنونی گلایه کنم.

گلایه ی نخست اینکه چرا برخی مسئولین کشور هنوز در رسانه ها به خاطر این انتخابات به خود می بالند و به قول خودشان انتخابات را نقطه ی عطف کشور می دانند ولی هنگامی که راهپیمایی هایی همچون راهپیمایی بهشت زهرا برگزار مجری تلویزیون با پوزخند می گویدکه با وجود گذشت 50 روز هنوز مردم همچنان مردم راهپیمایی می کنند و انگار خون آقایان رنگین تر از مردم است.

گلایه ی دوم از جریان اهریمنی است که با هدف حذف مخالفان از صحنه ی مدیریت در کشور در حال شکل گرفتن است برای نمونه سقوط یک مسئول آموزش پرورشی و مدیر یک مدرسه ی کوچک شدن.

و گلایه ی پایانی ام از این است که چرا باید یک مراسم بزرگ معنوی همچون مراسم شب قدر مرقد امام که با حضور آقای خاتمی و ناطق نوری بود به دلیل مسائل سیاسی تعلیق می شود.

به هر حال گناهش با خودشان، ارزش امام علی بیش از حفظ حکومت است.

خدانگهدار