اين روزا فوتبال ما ايراني ها خيلي چهره ي خوشگـلي پيدا كرده. از يه سو درگيري فدراسيون و صدا وسيما كه اين روز ها شده تيتر نخست روزنامه ها و روشن نيست تا كي مي خواد ادامه پيدا بكنه، از سوي ديگه گير سه پيچ AFC كه خوب بي جا هم نيست. براي نمونــه همين ورزشگاه آريا مهر(آزادي كنوني) كه ديگه زبون آسيايي ها مو در آورد از بس ايراد هاش رو به مسئولين ما گفتن ولي گوششون بدهكار نيست كه نيست و مي ترسم ديگه كار به جايي برسه كه AFC از كوره در بره و سخني رو كه هميشه با ما مي زنه رو عملي كنه و اون هنگام ما بايد با تيم هاي مذخرف آسيايي در ليگ آماتوري بازي كنيم بجاي اينكـــه براي قهرماني در آسيا برنامه ريزي كنيم!!! از سوي ديگه جريان دگرگوني هاي بيش از اندازه كله گنده ها كه اين روز ها از سياست به ورزش هم اومده تا يه كم مردم مزه ي دگرگوني رو در ورزش بچشند كه از اون جمله مي شه بر كناري كاشاني و فتح الله زاده در آستانه شهرآورد رو نام برد.

و البته يه چيز قشنگ ديگه رو فراموش نكنيم ، اون هم پشتيباني بيش از اندازه رياست كميته داوران از برخي اشتباهات داوري است. اگر چه، چندي پيش مرادي ادعا كرده كه فيفا هم تصميم وي رو درست دونســـته و البته گفته كه از برترين داور هاي آسياست و ما هم در اين هيچگونه شكي نداريم و همواره فرياد مي زنيم: (هنر نزد ايرانيان است و بس!)، تنها سخن ما اينه كه مي گيم هيچ كس نمي تونه بدون اشتباه باشه و اين چيزا برا همه پيش مياد و چه بهتره كه ما بجاي اين كه اون ها رو توجيه كنيم مي بايست از اون ها عبرت بگيريم.