بنام خدا

درود

سه روز از عاشوراي 88 گذشت. ملت ايران بار ديگر در اين روز بزرگ غيرت خود را به نمايش گذاشت و مشتي ديگر بر سينه ي آن هايي كوبيد كه گمان مي كردند با تزريق بسيجي ها به بهانه ي بي حرمتي به آيت ا... خميني پيروز از ميدان مبارزه با ملت بيرون آمده اند و تازه داشتند دل به اين مي بستند كه حكومتشان در سايه ي امنيت قرار گرفته است. البته آقايان از شكست پروژه ي پيشين خود عبرت نگرفتند و بار ديگر نقشه ي شكست خورده ي خود را براي عقب نشاندن مردم ايران عملي كردند. البته اين بار شاهد واژگان جديد و خواسته هاي تازه تري هستيم كه از آن جمله مي توان نسبت دادن واژگاني همچون هرزه، لاابالي، اجنبي، دروغگو، بي غيرت، بيگانه پرست و ... به مردم و البته سر دادن شعارها و جملاتي همچون زنداني سياسي اعدام بايد گردد ، مرگ بر ضد ولايت فقيه(كه اصل اين موضوع بسيار جاي بحث دارد) ، بايد همه ي اين جمعيت را سر بريد و ... اشاره كرد. اين گونه پرخاشگري ها به مردمي كه فقط به دنبال آزادي و رسيدگي به خواسته هايشان هستند نشان از اين دارد كه امروزه  براي حكوت ما كه ادعاي تقليد از حكومت پيامبر گرامي اسلام(ص) را دارد حفظ حكومت و قدرت بيش از ارزش هايي همچون احترام به مردم و حقوق آن ها دارد.

البته من و همه ي مردم ايران نيز برخي رويداد هاي راهپيمايي روز عاشورا همچون كف و سوت زدن را پذيرفته نمي دانيم اما هنگامي كه جمعيتي ميليوني در خيابان ها هستند نبايد انتظار داشت كه همه ي آن ها با يك اعتقاد باشند و چه بسا اسلام ستيزاني باشند كه در جستجوي فرصتي بوده اند تا عقايد كثيف خود را بروز دهند و حتي ماموراني از طرف حكومت باشند كه قصد تخريب مردم را داشته اند و بنابراين نمي توان همه چيز اين راهپيمايي را به مردم با شعور ايران يا به قول آقايان اغتشاش گران نسبت داد. در ضمن روز عاشورا روز مبارزه با زورگويي و رهايي از ذلت است و هدف امام حسين (ع) نيز همين بوده پس بر پا كردن راهپيمايي در اين روز به تنهايي هيچ مشكلي ندارد و نمي توان آن را بي حرمتي به اين حضرت و روز عاشورا به شمار آورد.

خورشيد پشت ابر نمي ماند

خدانگهدار

بنام خداوند جان و خرد

درود

بار ديگر محرمي ديگر و سوگ و عزايي ديگر براي سالار شهيدان امام حسين(ع)، البه اين بار در ايران كمي متفاوت تر، براي ستم پيشگان و زورگويان دلهره و براي مردم غيور ايران اميدي ديگر به آزادي.

شايد آقايان فكر مي كردند با تزريق بسيجي ها به خيابان ها مي توان پرونده ي راهپيمايي هاي پس از انتخابات را براي هميشه يا دست كم براي محرم بست اما يك رويداد يا شايد اشتباه باعث شد تا سيل مردم سردرگم ايران جاني تازه بگيرند و از خواسته هاي خويش پا پس نكشند. شايد برخي گمان كنند آيت ا... منتظري(ره) به دست رژيم كشته شده باشد اما به نظر من بايد چنين گماني را با توجه به حساسيت محرم و البته حال و روز تا حدودي آرام شده ي كشور پوچ دانست. چرا كه كشتن يكي از بزرگ ترين و محبوب ترين چهره هاي مخالف آن هم در چنين وضعيتي و البته چنين روزي( كه هفت روز پس از آن مصادف با عاشورا است) ديوانگي است. و شايد اين رخداد پاسخ خداوند حكيم به آن هايي بود كه به ياد نداشتند كه خدايي آن بالاست و همان طور كه در قرآن آمده خداوند بزرگترين مكر كنندگان است. به هر حال فردا مردم ايران در روز عاشوراي حسيني در ميدان امام حسين(ع) گرد هم آمده و تا ميدان آزادي براي آقاي شهيدان سوگواري و مراسم هفتم خاطره انگيزي براي مرجع تقليد و مبارز به ياد ماندني ايت ا... منتظري برپا مي كنند.

بدرود                                                                 

­­ بنام يزدان پاك

درود

   شايد اين روزها ماجراي اين پاره كردن عكس آيت ا..­ خمينــي را از رسانه هاي وطني شنيده باشيد و البته اميدارم كه شما هم به مانند خيلي از مردم اين پرسش در درونتان پيش آمده باشد كه چرا بايد سخنان رسانه هايي با اين پيشينه ي سياه در دروغ افكني و پنهان كاري را در اين مورد خاص پذيرفت؟ چگونه مي توان فرضيه ي اين كه خود رژيم براي ملتهب كردن اوضاع و با تزريق بسيجي به خيابان ها مي خواهد سيل عظيم مردم ناراضي را، در اين ماه خطرناك براي حكومت كه آزاده خواهي و ظلم ستيزي ملت به نهايت خود مي رسد( محرم)، سر جاي خود بنشاند رد كرد؟ واين كه چطور مي شود كه اهالي صدا و سيما كه در فساد اخلاقي شهره ي عالمند(بدون در نظر گرفتن استثناها) به يكباره پرچم حمايت از به قول خودشان مقدسات(!) مي افرازند و سنگ خمينـي به سينه مي زنند؟ حال آن كه خود وي در وصيت نامه اش توهيـن به وي را امري غير قايل سرزنش توصيف كرده و هيچ منعي را در اين كار نمي ديده است!

   اصلا گيريم كه آقايان در اين باره راست بگويند و همه ي مســئولان و رســانه ها فرشته باشند، در اين صورت چرا بايد اشتباه هاي كوچك افراد به همه ي مردم ومخالفان نسبت داده شود و مگر همين ها نبودند كه مي گفتند نبايد ويران گري هاي اعراب مسلمان را در ايران را به اسلام نسبت داد؟

   اي كاش مسئولان ما به جاي تو صيه ي جمهوري اسلامي به ديگران خود به اين دو واژه توجه داشتند چرا كه نه جمهوريت ديكتاتوري را مي پذيرد و نه اسلاميت دروغ و فريب را! اي كاش انسان ها فراموش نمي كردند كه خدايي هم در آن بالا هست كه همه چيز را مي بيند.

­­بنام خداوند جان و خرد

شرمنده به دليل غيبت يك ماهه ام. راستش اين بار علاوه بر اينترنت دسترسي ام به رايانه هم قطع شده بود و نمي توانستم مطلب بنويسم. ا برويم سراغ اصل مطلب؛ مي دانيد كه دوشنبه ي هفته ي پيش رو روز بزرگي براي ايرانيان خواهد بود چرا كه پس از خاموشي يك ماهه ي ملت، فردا بار ديگر خيابان ها صحنه ي تلألؤ انسانيت و مردانگي ايرانيان است و البته خشم و نگراني بدسگالان و بدخواهان ايران كه تماشاي سيل عظيم جمعيت آزادانديشان ايراني لرزه  بر پيكر كثيف و لجن آلود آن ها مي افكند. شايد خيلي از شما تا به كنون يافته باشيد كه اين همه تهديد و البته نگراني براي اين است كه عظمت اين راهپيمايي هاي بزرگ در ماه محرم دو چندان مي شود و شايد آن جا باشد كه آن ها هم بايد مانند كساني كه امروز خودشان در كاخ هاي وي ميهماني مي گيرند و هزار بهره از آن مي گيرند، كوله بار خود بسته راهي دوزخ شوند و آن جاست كه ملت ايران بايد بار ديگر و البته اين بار بدور از احساسات و فريب كسان براي آينده سرزمين مردان،ايران، خود تصميم بگيرند و بار ديگر چنان عظمتي به آن ببخشند كه پس از سال هاي سال خواري نام ايران بر جهان سايه افكند و بيگانگان و بد خواهان اين سرزمين در برابر قدرت ايران سر تسليم فرود بياورند.

باشد كه اين ها فقط يك آرزو نباشد...

بدرود